Sakinleşmek için yaptığım şeyler... Liste.

Submitted by Anonymous (not verified) on Tue, 11/05/2019 - 23:34

balkona çıkıp, barış manço dinlemek...

hep çocukluğumu hatırlatır bu ikili bana, sabahın köründe okul bahçesinde ayaza eşlik eden "bugün bayram erken kalkın çocuklar" şarkısı... ve ardından, ilk kez aşık olduğumda sokakları arşınlerken dilime dolanan "sen gülünce güller açar gülpembe"
gönlümün gurbetine düştüğümde "dağlar dağlar kurbanın olam, yol ver geçem" sitemi ve nicesi...

çocukluğumu hatırlamak sakinleştiriyor beni, tabi ardından gelen keder ve özlem hâli de ayrı bir uğraştırıyor ama olsun...

kum torbasında çalışırım... beni öfkelendiren kişiler normalde tanımadığım, zararı bana değil başkalarına dokunan, ulaşamadığım kişiler olur... kum torbasını yumruklar ve tekmelerken onu yumrukladığımı düşünürüm ve bu sayede sorunu fırsata çevirerek hem süper bir antrenman yapmış olur hem de kötülere karşı biraz daha bilenmiş olurum... daha da çok öfkelendiysem, iri bir taşım var, onda yumruk çalışırım...

koşu
ismi lazım değil bir spor dalı var, onu tek başıma icra etmek
sözlük okumak
erkek yazarlardan kadın yazarlara sorular ve sevişmelik arkdaş veritabanı başlığına yazanları engellemek(hepsini, nasıl sarıyor anlatamam, sanki oyun gibi, saatin 1 olduğunu anlamadım mesela şu an)
dizi/film izlemek
80ler 90lar şarkılarını dinleyip temizlik yapmak, evi toplamak
500t'ye binip tur atmak
ps veya telefonda oyun oynamak

- bulaşık yıkamak.
- salıncağa binmek.

ama benim sakinleşmek için sinirlenmem gerekir ki bu da çok zor. saman alevi olan sinirlenmelerimden bahsetmiyorum. ciddi anlamda gerçekleşen sinirlenmelerimden bahsediyorum. beni o raddeye getirmek gerçekten aşırı bir gayret içerir.

bir gün yine bu duruma geldim ve evden çıkamadım. ben de dolaplarda ne var ne yoksa hepsini çıkarıp tek tek yıkadım. aklıma gelip gelip sinirlendiğim yerlerde de birkaç tabak ve bardak kırıyorum sonra geri topluyorum, yıkamaya devam ediyorum. ama tüm her şey bittiğinde sinir falan kalmamıştı ben de.

bir gün de eve gidemedim, gitmek istemedim ama aşırı sinirliyim beni görmemeniz lazım sjsj. insanların en az olduğu sokaklardan geçip kuşun köpeğin bile uğramadığı bir parka gittim. oturdum kulaklığımı taktım ve boş boş etrafıma baka baka 6 saat geçirdim o salıncakta. 6 saat sonunda sinirli değildim artık.

sanırım bu tür şeyler duygularımı köreltiyor, şu an fark ettim. yanlış fark etmişte olabilirim.

derin nefesler alıp, içimden olumlama yaparım işe yaramazsa o an zihnimde bir durum değerlendirmesi yaparım. hissettiğim duygular ne, şu. bu duygunun arka planındaki düşüncem ne, o da bu. bu düşünce benim öğretilerime göre yanlış ve beni üzüyor mu, evet. bu düşüncenin tam zıttı benim bilmediğim yüz binlerce öğretiden birine göre doğru olabilir ve bu düşünceye tepkisiz kalacak milyonlarca insan olabilir mi, evet. eğer burada evet diyebiliyorsam sakinliyorum. ama bazen hızımı alamayıp, bu duyguma sadece öfke değil üzüntü de eşlikçidir, hayır dediğim de oluyor. işte o zaman kek yaparım iyi hissetmek için. portakallı ve limon kabuklu kek. bulduğuma da zorla yediririm ama.